الا اي علي ي دائي، تو چه آفتي خدا را/که به قهقرا فکندي، همه عشق تيم ما را// دل اگر خوره شناسي، به رخ همين علي بين/که خوره گي اش کلافه، بکند من و شما را//مرو اي گداي ميدان، ز پي ي گدائي گُل/که گُل بدون زحمت، ندهد کسي گدا را// تو بزرگ وقهرماني، يَل سابقاً جواني/ ز شکوه ابتدايت، مددي کن انتها را// بنشين کنار و بو کن ، گل ِ گلمحمدي را/به کلام خود قوي کن، دل مهدوي کيا را// برو با علي ي پروين، قدمي بزن صفا کن/ که
بزرگمرد ورزش، نکند رها صفا را// ![]()